مراقبت از خود(افراد نخاعی)

زمانی که يک باکتری وارد مثانه يا کليه می شود و سبب پديدار شدن علائمی در بدن شما می گردد، دچار عفونت ادراری شده ايد. درک تفاوت عفونت ادراری و باکتريوری ( وجود باکتری در ادرار بدون اينکه علامتی هويدا شود ) بسيار پر اهميت است.

به دليل آسيب نخاعی پديد آمده لازم است برای تخليه ادرار از مثانه از کاندوم و يا کاتاتر استفاده کنيد ، با وارد کردن کاتاتر به مثانه تعدادی باکتری وارد مثانه شما می شود. در واقع اين يک راه مستقيم برای ورود باکتری به ادرار و مثانه است . اگر کاتاتر شما به هر علتی مسدود شود. مقاومت شما در مقابل عفونت کم شود و يا اگر مايعات به اندازه کافی ننوشيد و ادرار شما غليظ گردد  باکتری در مثانه باقی می ماند و ميتواند عفونت ادراری را پديد آورد.
علائم يک عفونت ادراری ( چيزهايی که شما احساس و درک می کنيد ) :
تب و لرز
نشت ادرار از کنار کاتاتر ( خيس شدن البسه در طی روز )
افزايش اسپاسم در ساق پا ، شکم يا مثانه
سوزش پيشابراه ، آلت يا ناحيه عانه
تهوع
سردرد
کمر درد خفيف يا احساس درد در ديگر اعضای بدن
احساس خستگی
نشانه های عفونت ادراری ( آنچه که ممکن است در يابيد يا مشاهده کنيد):
وجود ذرات يا موکوس در ادرار و يا ادرار کدر
    ادرار متفعن و بدبو   
خون در ادرار ( ادرار به رنگ صورتی يا قرمز در آمده باشد )

نکته :  ظاهر و بوی ادرار شما ممکن است با ميزان مايعات و نوع رژيم غذايی تغيير کند. تغييرات ادرار بدون همراهی علائم عفونت دليلی بر لزوم درمان عفونت نيست .

مراقبت از خود : بسياری از افراد با انجام مراقبتهای لازم قادر به ممانعت از بروز عفونت ادراری هستند. مهم ترين مرحله برای کسانی که درون مثانه خود کاتاتر قرار می دهند مصرف مايعات ، مايعات و باز هم مايعات است. آن قدر بايد معايات بنوشيد که ظاهر ادرار شما مثل آب و يا زرد بسيار کمرنگ يا کاملا" بی رنگ باشد. به دنبال افزايش مصرف مايعات ، تعويض کاتاتر در کاهش ميزان باکتری در ادرار کمک می کند، زيرا با تجمع باکتريها درون و اطراف کاتاتر دفع باکتری از ادرار بيشتر خواهد بود. در کل ، تعويض ماهيانه کاتاتر برای حفظ سلامت کافی است. اما کسانی که در گذشته دچار عفونت های مکرر شده اند و نيز احتمال رسوب مواد معدنی در ديواره کاتار و مسدود شدن آن وجود دارد. بايد زودتر کاتاتر خود را تعويض نمايند.

چه زمانی با پزشک خود تماس بگيريد :
اگر دچار تب شديد ( درجه حرارت زير زبانی بيشتر از 8/37 ) و يا علائم شما در زنگی عادی خلل ايجاد کرد با پزشک محلی خود تماس بگيريد . او درجه حرارت بدن ، علائم موجود ، سابقه حساسيت به آنتی بيوتيک ها و اين که چه آنتی بيوتيکی در گذشته اثر خوبی بر روی شما داشته است را خواهد پرسيد. احتمالا" از شما درخواست می کند که يک نمونه ادراری برای کشت به آزمايشگاه بدهيد و توضيحات لازم در مورد شروع و نحوه مصرف آنتی بيوتيک خواهد داد.

چگونه يک نمونه ادرار مناسب را تهيه می کنيد ؟
ميزان ارزش يک آزمايش ادرار به ميزان دقت صرف شده برای نمونه گيری بستگی دارد.
اگر در بيمارستان باشيد يک لوله استريل به شما داده می شود ، اما اگر در منزل هستيد و دسترسی به ظرف استريل نداريد، يک ظرف درب دار را انتخاب کنيد ، آنرا بخوبی با آب و صابون بشوئيد ( توجه داشته باشيد درب ظرف بايد کاملا" با آن جفت شود )

  1.  ظرف و درب آن رادر آب جوش بيندازيد و ده دقيقه صبر کنيد با يک قاشق فلزی ظرف و درب آن را از آب خارج نمائيد . در اين مراحل به هيچ وجه به ظرف و درب آن دست نزنيد.
  2. برای اينکه نمونه مناسبی داشته باشيد . بايد کاتاتر خود را عوض کنيد و بعد از تعويض هر چه زودتر اقدام به نمونه گيری نمائيد. حجم نمونه بايد حداقل 1 اونس يا 30 سی سی باشد ، در غير اينصورت باکتريهای موجود در کاتاتر وارد نمونه و مقدار زيادی باکتری در کشت رشد می کند و سبب يک اشتباه در تصميم گيری خواهد شد.
  3. هرگز نمونه را از کيسه ادرار و يا ادراری که شب مانده است تهيه نکنيد.
  4. نمونه تهيه شده را اگر در جای سرد و بدون تماس با محيط خارج نگهداريد . ظرف را مدت 2 ساعت بايد به آزمايشگاه برسانيد. اگر امکان نگهداری در جای خنک وجود ندارد کار انتقال به آزمايشگاه بايد فورا" انجام شود.

درمان با آنتی بيوتيک :
اگر پزشک برای شما آنتی بيوتيک تجویز نمود از داروخانه يا پزشک خود بپرسيد که دارو را چه موقع بايد مصرف کنيد ( قبل يا پس از صرف غذا ) اگر بطور مداوم از ويتامين  ث استفاده می کنيد بپرسيد که آيا با مصرف آنتی بيوتيک می توانيد آن را ادامه دهيد يا خير . مطمئن شويد که تمام داروهايی را که ميل می کنيد مورد تائيد پزشک می باشد.
گاهی برخی از آنتی بيوتيک ها تمام باکتری های بدن شما را اعم از " خوب و بد "  از بين می برند و اين امر ممکن است منجر به علائمی شود، از يک لکه پوستی ساده گرفته تا اسهال . اگر چنين وضعی را مشاهده کرديد و احتمال داديد که از مصرف آنتی بيوتيک است ،حتما" با پزشک خود مشورت کنيد.
اگر آنتی بيوتيک تجويز شده را بطور کامل و دقيق استفاده کنيد ديگر لزومی برای تکرار آزمايش و کشت وجود ندارد ، مگر اينکه علائم باقی باشند.